Wij pleiten reeds lang voor een goed doordacht citymarketingplan dat de basis moet vormen van de subsidiering van projecten in Brussel. Aan de ene kant vraagt Brussel meer geld, aan de ander kant speelt ze graag Sinterklaas met miljoenen euro die zogezegd het imago van Brussel moeten dienen. Het enige imago-effect dat we reeds zien is een negatief, nl. dat van een niet doordacht en naar favoritisme ruikende Sinterklaaspolitiek van sommige ministers. 

Nu geeft de Sinterklaaspolitiek van de regering de indruk dat er “à la tête du client” geld uitgedeeld wordt: er zit geen beleidsvisie achter en dus moeten we ons vragen stellen over de besteding van de middelen. Het feit dat de aankomst van een wedstrijd als Parijs-Brussel toevallig verplaatst wordt naar de gemeente van de gulle minister doet twijfels rijzen over de beslissing.

Pas op: wij hebben niets tegen de projecten op zich die vaak zeer waardevol zijn. Maar er is geen transparantie, geen kwaliteitsnormen, geen rechtszekerheid. Blijkbaar moet men de aankomstplaats van Parijs-Brussel verhuizen naar de gemeente van de gulle minister om geld te krijgen. Die indruk wordt nu toch gewekt.

Daarom vragen we een ernstig debat over hoe deze stad zichzelf wil positioneren binnen de nationale en internationale context. Pas dan kunnen we criteria opstellen. Zolang dit niet gebeurt zullen er altijd vragen worden gesteld over de correcte besteding van de schaarse middelen. 

Een minister van financien die rekent op de federale overheid voor extra inkomsten zou beter moeten weten.

Zie "Vanraes en de mannen van woestijnvis" (Brusselnieuws)